Araba kullanmayı öğrenme süreci içinde babaların olmaması gibi bir durum neredeyse hiçbir şekilde söz konusu değil. Nedendir bilinmez, çocukluk döneminde daima araba kullanmaya özenilir. Çocukluktan çıkıp büyümeye başlayınca (tabir-i caizse tam bir ergen olduğumuz günlerde) gereksiz bir güven oluşmaya başlar içimizde. Kendimizi dünyanın en iyi sürücüsü zannederiz: Ne olacak canım, ben de kullanabilirim!
Tabii ki de çalınacak ilk kapı, yıllardır sizi arabasıyla gezdiren, okula getirip götüren, sıkıldığınız için bir tur attıran, tatile götüren babanızdır. İşte o zaman o sihirli cümle kurulur: Baba, bana araba kullanmayı öğretir misin?
Görsel: istockphoto.com
Babadan cevap gelir: Öğretiriz.
Günler geçer, aynı soru yinelenir: Baba bana araba kullanmayı öğretir misin? Baba yine aynı sakinlikle cevabını tekrar eder. Sonunda o büyük gün gelir. Babayla evden yola çıkılır. Çoğunlukla boş bir araziye gidilir ki trafik içinde güvenlik tehdidi oluşmasın. Sürücüler yer değiştirir. Baba anlatmaya başlar: ‘’Bu gaz pedalı, bu debriyaj pedalı bu da fren pedalı – sakın unutma! Şimdi gaza hafifçe basarken debriyajdan yavaş yavaş ayağını çek, hayır, çok hızlı çektin, biraz daha hızlı şimdi. Dur tamam, yeniden deneyelim.’’ Böylece ilk kez araba kullanma deneyimini babamızın önderliğinde yaşamış oluruz. Sürücülüğümüz de onunla şekillenir, vitesi sanki babamızmışız gibi değiştirir, virajı alırken onun sözlerini duyarız aklımızda bütün hayatımız boyunca.
Araba kullanmayı babalarından öğrenenler için, aşağıdaki replikler oldukça tanıdık gelecektir.
Çok Hızlı Gidiyorsun Evladım!
Bu konuşma geçerken baba endişeyle arabada tutunabildiği bir yere tutunur ve küçük bir panik havası eser aracın içinde. Siz onun biricik evladısınız sonuçta, şimdiden bu hıza ne gerek var? Daha gidecek çok yol var…
Biraz Daha Bassana Şu Gaza Oğlum / Kızım!
Ama her zaman mükemmel araba kullanan babalar için bu da yetmez. Yavaş giderseniz dayanamaz, o kadar da değildir yani, azıcık gaza basabilirsiniz.
Orta Şeride Geç Artık
Babaların en sevdiği şerittir. Çünkü ne yavaş ne hızlı olmak zorundasınızdır. Yavaş gidenlere kızar; sağdan git o zaman kardeşim! Ama sizin yeriniz, orta şerittir.
Araba Ağlıyor Şu An Ne Yapıyorsun?
Hele bir de vitesli arabayla öğrenmeye başladıysanız ve manuel bir şekilde devam etmeyi düşünüyorsanız gaza ne kadar bastığınızla ilgili sürekli vitese yorum gelir babalardan: yeter artık 3. vitese at şunu, burada vites mi değiştirilir, ya sen ne yapıyorsun, araba ağlıyor şu an senin yüzünden.
Ben Sana Böyle Mi Öğrettim?
En ufak bir hatanız söz konusu olduğunda gururlu bir öğretmen edasıyla sizi süzer, sorgular. Araba kullanmayı babasından öğrenen bir insan bu davranışta bulunmaz!
Görsel: istockphoto.com
E Şoförlüğü Ben Öğrettim Tabii, Aferin!
Aynı öğretmenin haklı gururu yeniden ortaya çıkar, bu sefer gururu okşanmıştır. Virajı öyle bir alırsınız ki babanız mest olur: E tabii, kim öğretti benim evladıma araba kullanmayı? Babasının oğlu o. İşte tam babasının kızı!
Ehliyetin Beni Bağlamıyor, Arabayı Alamazsın Dedim O Kadar!
Babanızın dersleri ve sürücü kurslarıyla birlikte sonunda ehliyetinizi alırsınız ve heyecanla babanıza sorarsınız: Baba bugün arabayı alabilir miyim? Arkadaşlarla sinemaya gideceğiz. Ancak sürücü testinden geçmeniz babanız için asla bir kriter değildir. B tipi ehliyetiniz onu hiç mi hiç ilgilendirmez. Henüz onun gözetimi olmadan araba kullanamayacak kadar acemisinizdir.
Alırsın Arabayı Evladım, Üzülme Bu Kadar…
Bir süre sonra görür ki artık çocuğu babasına benzemeye başladı ama babası bu zamana kadar izin vermemiş arabayı almasına… Yufka yürekli baba üzülür, size de güveniyordur artık. ‘’Üzülme evladım der bu araba senin de araban, alırsın arabayı, gidersin arkadaşlarınla nereye gideceksen. Depoyu ben doldururum merak etme.’’
Babalarımızın hayatımızdaki yerini ne kadar anlatsak az. İlk günden beri bizi koruyup kolladığı, bizimle gurur duyduğu anlarla dolu hatıralarımız. Küçük bir kesit belki ama biz de bir babanın tüm bu düşüncelerini, iniş çıkışlarını, çocuğuna olan sevgisini bu yazımızda topladık. Umarız ki size de güzel anılarınızı hatırlatmıştır!
